De geschiedenis van de TTV Yerseke.

Het begon allemaal in de zomer van 1974. Op de Hervormd lagere school was er een leraar, Bert Schuur, die zeer ondernemend was op allerlei gebied. Hij was o.a. actief in het jeugdwerk en richtte verschillende clubs op zoals een jongerensoos enz. Ook zat hij in het Kerkenwerk en was hij betrokken bij een praatgroep voor mensen van ± 20 – 35 jaar. Uit die groep is o.a. de Hummelsoos ontstaan. Zijn vrouw zat samen met o.a. Kees de Blaey in het bestuur hiervan. Bert Schuur was ook eigenlijk de initiatiefnemer voor de uiteindelijke oprichting van onze vereniging.

Op zekere dag, ergens in 1974, zei hij tegen Peter Filius, de bakker, “Zou het niet leuk zijn eens een partijtje te tafeltennissen? Er staat een tafel in de school en misschien is het wel leuk om te doen”. Toen ze een paar keer gespeld hadden kwamen er nog andere mensen bij zoals Kees Bakker, Kees de Blaey, Joop van der Endt, Eric Kousemaker, Ko Luteyn, Pim Schraver en Ruud Zonderman. Omdat er niet genoeg ruimte was in de school werd uitgezien naar een goede zaal om te spelen. De keus viel op de zaal van Restaurant Nolet aan de Lepelstraat. In vroeger dagen was er ook nog wel eens een tafeltennisclubje geweest maar dat was al lang ter ziele en wie daarin hadden gezeten was niet meer te achterhalen. Uit de erfenis daarvan stonden nog twee tafels bij Harry Nolet, die ook zelf gelijk maar lid werd. De oude tafel van de school verhuisde mee en zo werd er gestart met drie tafels om op te spelen. Omstreeks 1 augustus 1974 werd dus onze huidige tafeltennisvereniging een feit. De zaalhuur werd gesteld op ƒ 100,00 per jaar en Harry zette een kratje limonade gereed als er gespeeld werd, waarvan je á ƒ 1,00 per flesje van kon nemen. De verlichting was niet zo best maar dat gaf niet. Niemand van de leden had ervaring in het spel en dus werd er maar wat aangeklungeld in het begin. Harry Nolet kon het beste spelen, samen met Ko Luteyn, Eric Kousemaker en Meester Heijt. De rest was alleen maar aan het verdedigen, ze konden niet anders.

Toen er gestart werd kwam men overeen dat er ƒ 30,00 contributie per jaar betaald zou worden. Dit was natuurlijk heel weinig maar de kosten waren er ook naar. Nadat er een paar jaar gespeeld was gingen er stemmen op om mee te doen aan de competitie. Er werd besloten om bij de Goese bedrijfscompetitie aan te sluiten omdat ze bij de NTTB veel te goed waren, dacht men. We speelden tegen clubs als CJV uit Goes, NS uit Goes, TTV Krabbendijke, Goese Polder,’t Batje uit Wolphaartsdijk en de Bevelanden uit Goes. Van deze clubs bestaat alleen ’t Batje nog. De andere zijn allemaal ter ziele. Ook de bedrijfscompetitie uit Goes is inmiddels opgeheven. Er werden teams gevormd en we gingen van start. Wat ik me nog herinner is dat we wel op een vrij laag niveau speelden maar toch reuze plezier hadden. Zo telde ik eens een wedstrijd tussen Gerard Raas van NS en Eric Kousemaker uit Yerseke. De rally’s waren enorm lang, aangezien ze allebei verdedigers waren, en zo duurde de partij van drie games welgeteld 45 minuten! Ik geloof dat ik dat later nooit meer heb meegemaakt. Een en ander had plaats in 1975.

Flashback 1990: “Het moet in 1974 begonnen zijn, het idee om een tafeltennisclub op te zetten. Met een man of zes zijn we begonnen op drie tafels in de zaal van Nolet. Iedere dinsdagavond speelden we een soort competitie tegen elkaar en het ging er nogal fanatiek aan toe want niemand wilde natuurlijk verliezen. Het is een aantal jaren zo doorgegaan, dan viel er één af en dan kwam er weer één bij. Op een gegeven moment moest er een nieuwe vloer, plafond en buffet gebouwd worden en toen is de club verhuisd naar het ‘Trefpunt’ en later naar de gymzaal aan de Ericalaan. Ik zelf ben er toen uitgestapt omdat ik toen teveel moest afzeggen vanwege de drukte in de zaak.        Harry Nolet.

In februari 1976 ging Harry Nolet verbouwen. Dat betekende dat we niet meer in zijn zaal konden. Ook als de verbouwing klaar zou zijn kon dat niet meer omdat hij hem voor andere doeleinden ging gebruiken. Op korte termijn konden we nergens anders terecht dan in het (toen nog oude) Kerkelijk Centrum ‘De Haven’. We schrokken van de prijs want we moesten wel twintig gulden per avond betalen, wat toen natuurlijk erg veel was. Gelukkig konden we 4 weken daarna onze intrek nemen in de ouderensoos ‘Het Trefpunt’, bij de jachthaven. Toentertijd werd er éénmaal per week gespeeld.

Een paar cijfers; de contributie werd in 1979 verhoogd naar ƒ 40,00 per jaar. In 1982 ging hij naar ƒ 60,00. In maart 1983 naar ƒ 75,00 en in 1984 naar ƒ 100,00. De jeugd betaalde toen ƒ 80,00 per jaar. Pas in 1992 ging hij weer omhoog, nu naar resp. ƒ 110,00 en ƒ 90,00. In 1993 weer een prijsverhoging, ƒ 120,00 en ƒ 100,00 en in 1999 naar ƒ 130,00 voor de senioren en ƒ 110,00 voor de jeugd. In 2001 werd het ƒ 140,00 en ƒ 120,00 en na de omzetting in euro’s betaalden we in 2004 € 75,00 (sen.) en € 65,00 (jun.) contributie per jaar. Heden ten dage staat de contributie op € 100,00 per jaar. Die is voor jong en oud gelijk omdat de jeugd training krijgt van gediplomeerde trainers.

Het eerste jaar in het Trefpunt betaalden we ƒ 68,75 omdat we er maar driekwart jaar in zaten en één keer per week speelden. In 1977 was de huur ƒ 489,00. In 1978 ƒ 540,00 en zo liep het op tot ƒ 1083,00 in 1982, het laatste jaar dat we in het Trefpunt zaten. Wat een verschil met tegenwoordig. We zitten momenteel al boven de € 3000,00 huur per jaar met vier keer spelen in de week.

Er werd toen al drie keer per week gespeeld. In 1976 sloten we ons aan bij de Goese bedrijfscompetitie en dat duurde tot begin 1982. er waren een A en een B klasse. In 1980 werd ons eerste team kampioen, echter ook in andere jaren eindigden we hoog. Ook deden we mee aan de toernooien van de ‘Goese’, waar je toen nog een fles wijn kon winnen als hoofdprijs. ieder jaar organiseerden de clubs, die bij de Goese competitie waren aangesloten, een toernooi. Het was in 1979 toen vlak voor zo’n toernooi één van onze leden, Jan-Kees van Stee, verongelukte. Op de dag van het toernooi werd hij begraven. Vanwege het feit dat de leden van onze club naar de begrafenis gingen werd dat toernooi een uur uitgesteld om toch degenen van onze club, die dat wilden, te laten spelen. Toen we er waren werd er een minuut stilte in acht genomen en begon het toernooi. We speelden allemaal met een rouwband ter nagedachtenis aan onze vriend.

Gedurende de periode dat we in de Goese competitie meededen was er nooit een officieel bestuur. Het weinige dat er toen te regelen was werd gedaan door ondergetekende. In 1982 was ik, samen met Eric Kousemaker, als enigen van de ‘oprichters’ nog overgebleven van de oude garde. 

Flashback 1990: “Wat ik me nog kan herinneren van de oprichting van de TTV Yerseke is dat ik werd benaderd door Bert Schuur, die mij vertelde dat er plannen waren om een tafeltennisvereniging op te richten en of ik zin had om in de zaal van Nolet aan de Lepelstraat een paar partijtjes te komen spelen. We zouden dan wel zien of er belangstelling voor was. Nu had ik al eerder op jonge leeftijd meegedaan in de Goese tafeltenniscompetitie. Ik speelde toen in de ‘Jonge Strijd’ uit Goes. Dus was ik direct enthousiast. Nu weet ik niet meer precies tegen wie ik de eerste avond heb gespeeld, maar enkele namen herinner ik me nog; Ko Luteyn, Ruud Zonderman, Kees de Blaey, Harry Nolet en Bert Schuur. Het was in die zaal maar een donkere toestand, want veel verlichting was er niet. Ook was het er niet warm maar dat werd je vanzelf wel als je er een paar partijtjes had opzitten. Ik dacht dat we op 2 of 3 tafels konden spelen, waarvan er één heel slecht bespeelbaar was. Afijn, zo goed en kwaad als het ging, was het heel plezierig en er was wel zoveel enthousiasme, dat er uitgekeken werd naar een onderlinge competitie. Dan zouden we een jaar later beslissen of we aan de Goese competitie mee zouden doen, waaraan ook Krabbendijke en later Wolphaartsdijk aan mee zouden doen. In ieder geval was de opzet geslaagd en dat heeft geleid tot de vereniging zoals die nu bestaat.  Gefeliciteerd”!      Erik Kousemaker.

Op 25 januari 1982 was het echter zover dat de club zijn eerste (on)officiële ledenvergadering hield. Dit had mede te maken met het feit dat verschillende leden wilden aansluiten bij de Zeeuwse afdeling van de NTTB. Dat had als voordeel dat er meer toernooien waren, je steeds andere tegenstanders kreeg en dat de juniorencompetitie op zaterdag was. Het nadeel was dat veel seniorentoernooien op zondag vielen en er waren meer kosten aan verbonden omdat de competitie meer kostte en er bondscontributie betaald moest worden. Het gevolg was dan ook dat onze contributie omhoog moest naar ƒ 60,00 per jaar. Er werd besloten om een stemming te houden en het bleek dat twee vóór, twee tegen en één blanco stem was. Toen de overgang via de leden goedgekeurd was moest de club officieel en ingeschreven worden bij de K.v.K. in Middelburg omdat alleen ingeschreven clubs aangesloten konden worden bij de NTTB. Erger, er moest een bestuur worden gekozen en er moesten statuten en een huishoudelijk reglement komen. Op die zelfde vergadering, die door ondergetekende geleid werd, werd het bestuur als volgt samengesteld; Peter van Iwaarden werd voorzitter, Kees de Blaey secretaris, Jan Tange penningmeester en Sjaak Tange en Fred van den Boomgaard bestuursleden. Via notaris Sarneel werd alles op papier gezet, geregeld en vastgelegd in een notariële acte.

In 1982 werd er dus gestart bij de afdeling Zeeland van de NTTB. Op 26 februari vond de eerste officiële bestuursvergadering plaats. Hij werd gehouden bij Kees de Blaey. Er werden zaken op een rijtje gezet zoals; een verzekering, regels opstellen voor de reeds bestaande clubkampioenschappen, een huishoudelijk reglement enz. Die clubkampioenschappen werden al in 1978 voor de eerste keer gehouden. Er werd gespeeld in twee klassen, een A-klas en een B-klas. Het zal bij het overzicht (zie rubriek Historie) opvallen dat de familie Tange zeer sterk is in het bijeen sprokkelen van titels.  Kortom, het moge duidelijk zijn dat Sjaak Tange onze beste speler was maar momenteel hebben we sinds enkele jaren een doorstroming van de jeugd en tot zijn vertrek in 2012 was de zoon van Sjaak Tange, Danny de beste speler van onze vereniging.

Op 20 maart 1982 werd onze eerste echte ledenvergadering gehouden. Er waren aanwezig het volledige bestuur en 9 leden. De opkomst was dus niet zo groot. Op de agenda stonden punten als; het huishoudelijk reglement, regels voor de clubcompetitie enz. In die kregen alle regeltjes hun definitieve vorm

Omdat de club nog niet meegespeeld had in de Zeeuwse competitie, kwamen we in aanmerking om een recreatietoernooi te houden en er ook zelf aan mee te doen. Het werd gehouden in de sporthal in Kruiningen. Alles werd helemaal uitgewerkt in samenwerking met Dick Hendrikse van de afdeling Zeeland, die daarvoor ook de p.r. verzorgde. Zo’n toernooi opzetten was best een hele klus dus professionele hulp konden we goed gebruiken. Er werden 20 tafels gehuurd bij Posno Sport en in de dagbladen werd door de NTTB geadverteerd en het toernooi bekend gemaakt. Het was echter een tegenvaller dat er heel weinig deelnemers waren wat bovendien nog hoofdzakelijk jeugd was zodat slechts de helft van de tafels bezet waren. Het uiteindelijke resultaat was dan ook een negatief saldo van ƒ 321,10 en geen nieuwe leden, wat wel verwacht was. Maar goed, er was ervaring opgedaan en gelukkig betaalde de NTTB dit bedrag terug.

Op de bestuursvergadering van 30 juni 1982 was Jan Tange de eerste afvaller uit het bestuur. Hij ging verhuizen, dus moest er een nieuw bestuurslid gekozen worden, dat werd André Steketee. Het penningmeesterschap van Jan Tange werd overgenomen door Kees de Blaey, die dit naast het secretariaat op zich nam. Om meer leden te werven werden in 1982 1500 folders gedrukt en huis aan huis bezorgd. Daarop waren welgeteld 4 reacties. Geen hoog rendement.

Zaterdag 22 januari 1983 was het dan zover dat we konden verhuizen naar de nieuwe gymzaal aan de Ericalaan. De TTV Hansweert, die opgeheven was, werd aangezocht om tafels over te nemen en er werd gestart met 4 tafels. Om in de nieuwe zaal te kunnen spelen moesten er eerst nog wat knopen worden doorgehakt. Met name het bestuur van de toenmalige MAVO, waar de zaal bij hoorde, was nogal halsstarrig in haar opvattingen. Wij hadden namelijk zelf een koelkastje, wat we natuurlijk mee wilden nemen en ook de opbergkast moest een plaatsje krijgen. Met het voltallige bestuur van de club werd zwaar onderhandeld met het d.b. van de MAVO (3 man sterk). Wij wilden bijvoorbeeld tot 23.00 u. de zaal huren maar daar trokken ze gewoon wit van weg. Je bedreef toch geen sport tot midden in de nacht? Men had gedacht dat 22.00 u. al heel laat was. Afijn, na veel vijven en zessen en beloven dat we heel secuur alle regels, die ze gesteld hadden, zouden opvolgen mochten we uiteindelijk tot 22.30 u. de zaal gebruiken. Voor onze spullen verleenden ze alle medewerking. Dat was het begin in de gymzaal aan de Ericalaan. De eerste jaren dat we in de zaal zaten werd er in de zomervakantie nog het Trefpunt gehuurd om te spelen omdat we in de zaal dan niet terecht konden. Dat was altijd heel gezellig. Er werd meer gekaart dan getafeltennist maar wie zin had kon toch een partijtje spelen. Later is dat afgezwakt, zodat we nu vakantie houden, die parallel loopt met de schoolvakantie. De speeldagen waren in die tijd maandag, woensdag en zaterdag. Tegenwoordig wordt er vier keer per week gespeeld; op dinsdag, woensdag, vrijdag en op zaterdag.

Flashback 1990: “Terug in de tijd. Het valt me tegen mijn geheugen op te frissen en alles een beetje op een rijtje te zetten hoe ik de tafeltennistijd heb meegemaakt. Als ik mij goed herinner geschiedde de oprichting als volgt; in den beginne was hier ene onderwijzer Bert schuur die dacht dat het best leuk zou zijn om eens in de week met een clubje een partijtje tafeltennis te spelen, zomaar voor de recreatie. In de kelder van de vroegere ‘Haven’ stonden nog 2 tafeltennistafels en hier en daar lag nog wat overig pingpongmateriaal. En jawel, uit de Hervormde stal werden wat broeders aangesproken door Bert, die destijds jeugdouderling was en de eerste pingpongmatch was een feit. Na enige tijd werd de ‘Haven’ afgebroken en waren we gedwongen een ander onderkomen te zoeken. Dit leverde geen problemen op want Harry Nolet stelde zijn zaal beschikbaar, hij speelde destijds namelijk ook graag een balletje mee. Dat deed hij dermate goed, dat hij ons allemaal de baas was. Het was in die tijd dat we een tafel en wat ander materiaal erbij kochten. Na enige tijd bij Harry onderdak te hebben gehad verhuisden we naar het Trefpunt, alwaar ik mijn laatste partijtje tafeltennis gespeeld heb. tegen wie weet ik helaas niet meer, alleen zou ik nog graag willen weten wie mijn batje versleten heeft, want dat is daar namelijk blijven liggen. Rest mij de jubilerende club te feliciteren en haar een sportieve toekomst toe te wensen. Kees Bakker.

In 1981 werd er over gesproken om clubshirts aan te schaffen. Er werd gewikt en gewogen en tenslotte kwamen er 50 prachtig zwart met rood omrande shirts uit de bus, die ieders instemming hadden. Een logo werd ontworpen dat op de voorkant van de shirts kwam. In deze shirts die de leden moesten aanschaffen voor ƒ 15,00 (de helft van de kostprijs) hebben we tot 1983 gespeeld. Toen waren de grote maten op en konden we geen nieuwe meer te pakken krijgen omdat ze uit de roulatie genomen waren. De kleine maten die over waren, werden bewaard en later onder de nieuwe jeugdleden verdeeld omdat de verkoop ervan, op een braderie, niet gelukt was. Omdat de meeste toch uitgekeken waren op de zwarte werd besloten om nu lichtblauwe met donkere strepen te nemen. Daarvan werden er 30 gekocht in allerlei maten. Een gedeelte ervan werd geschonken door de leverancier. In deze nieuwe kleur hebben we gespeeld tot 1988. In het najaar van 1987 waren ze weer op en nu vonden we een sponsor bereid om volledig nieuwe poloshirts ter beschikking te stellen. Dit heugkijk feit vierden we op 16 januari 1988. Ter ere hiervan werd bij de overhandiging onderstaand gedichtje gemaakt. Tot op heden krijgen alle competitiespelende leden gratis een (gesponsord) shirt ter beschikking gesteld. Het gedichtje luidde als volgt:          Kapittel voor een heuglijk feit.

In 1974 werd onze club opgericht. Zaal Nolet, waar we toen speelden was tamelijk groot maar slecht verlicht.

Maar we speelden toch met groot plezier, en hadden allen ons vertier.

Na 2 jaar van trainen en van leren, gingen de dames en de heren, het nu maar eens in het Trefpunt proberen.

Daar was het erg gezellig maar wat klein. Drie tafels konden we maar kwijt en dat was minder fijn.

Er kwamen nu meer leden en we gaven de pijp niet aan Maarten, want als we moesten wachten gingen we gewoon een heel fijn potje kaarten.

In ’t Trefpunt speelden we zes jaar tot negentiendrieëntachtig en onder ’t spel werd wel eens wat gezegd, soms méér, soms minder krachtig.

Maar goed, dat mocht dat gaf geen moer. Om alles fijn te houden, was niet zo’n heksentoer.

We kozen een bestuur met onder meer daarin; een troubadour, een autoboer en drinkebroer.

Toen kwamen w’in de nieuwe zaal, dat was geen kattenpis. De ruimte was enorm, dus weg was d’ergernis.

Echter nu moesten we nemen een andere hindernis. Dat was conciërge Schrik, ’t was net een kikkervis.

Ook Bol kwam wel eens kijken, wanneer was ongewis. Maar als hij weer verdwenen was, was weg de duisternis.

Voor wedstrijden was het shirt verplicht en dat was wel gegrond. We vroegen ons nu af, hoe breien we dat rond. Maar de oplossing kwam al gauw toen Kees een sponsor vond.

Die gaf ons allen shirts, dat was een hele lust. Echter een paar jaar later waren we weer ongerust, want we kregen er geen meer, we waren uitgeblust. Edoch we kochten nieuwe en waren weer goed uitgerust.

En onlangs kwamen we weer aan ’t feit dat de shirts versleten waren. We zaten dan ook weer met de handen in de haren.

Daarover gingen we met z’n allen maar eens kwekken. Het ging over en weer, maar ’t waren geen twistgesprekken.

Totdat opeens een autoboertje kwam, die ging aan ’t belletje trekken.

We bespraken het met elkaar en voerden telefoongesprekken.

André zei toen; “ik wil een sponsor tot leven wekken”, en dat overtuigde zelfs de dikste stierennekken. En voortaan lag een shirtje klaar voor alle tafeltennisgekken.

Zo gezegd en zo gedaan. We zullen voortaan door ’t tafeltennisleven gaan met shirts van Autoschade Steketee aan.

André, jouw idee was spetterend. Onze dank verpletterend.

Flashback 1991: Jeugdtoernooi. Zaterdagochtend 25 mei arriveerden we om 9.15 u. in Kruiningen. Er waren veel wedstrijden te doen, 34 tafels en 164 deelnemers. Er waren er niet veel van Yerseke. Het toernooi begon met de dubbelspelen. Leo Boers en Reinier Delzenne vielen net buiten de prijzen. Tonnie de Landmeter en Antonis Riedijk werden tweede. In de poule van de junioren werden Jos Krijger en Emiel Tromp ook tweede. Arno Tange en Arjan Tange vielen net buiten de prijzen. Het was ondertussen 12 uur geworden, het enkelspel begon. Leo Boers kwam in de kwart finale maar werd uitgeschakeld. Antonis Riedijk kwam in de halve finale maar werd eveneens uitgeschakeld. Er waren in het enkelspel dus geen prijzen voor Yerseke. MZ uit Middelburg won de verenigde wisselbeker. En zodoende was het toernooi van Kruiningen afgelopen.                                        Tonnie de Landmeter.

                Op de bestuursvergadering van 5-5-1983 was er ook al het probleem van vervoer van de jeugd bij competitie wedstrijden. Ook toen al werd aan de ouders gevraagd om eens te rijden. Op dezelfde vergadering werd toen besloten een handicaptoernooi te houden binnen de club. De uitslag was: 1. Sjaak Tange 2. Marius Verton 3. Fred van den Boomgaard. Dit toernooi werd met recht een handicaptoernooi voor Kees de Blaey want tijdens een wedstrijd tegen Sjaak Tange brak hij zijn achillespees en moest hij de strijd voortijdig staken. Na 7 weken in het gips kon hij na totaal 3 maanden weer aan het werk.

                De huisvesting van onze vereniging werd in 1983 voor de eerste keer ter discussie gesteld toen Peter van Iwaarden op een vergadering opperde om een schoolbarak met 3 lokalen, die vrijkwamen, eens gaan te bezichtigen. om een eigen accommodatie te creëren. Het dagelijks bestuur is er naar gaan kijken maar bet bleek dat de barak toch te duur zou worden. Ook in Middelburg werd een noodgebouw bekeken waar zelfs een bod op gedaan werd. Dat bod, waarvan de hoogte niet meer bekend is, was blijkbaar te laag want bet gebouw werd ons niet gegund. Ook later is nog herhaalde malen over een eigen gebouw gesproken maar de kosten van een huidige accommodatie zijn zo hoog, dat het voor een kleine club als de onze onmogelijk is om de kosten daarvoor op te brengen. De zaal waar we in speelden en eigendom was van de opgeheven MAVO, was wel geschikt, maar er was onzekerheid over wat de Gemeente ging doen met de aankoop ervan. We wilden, als de Gemeente de zaal gekocht had, een kleine kantine inrichten in het huidige lerarenkamertje. Dit zou de gezelligheid zeker verhogen. E.e.a. ging echter niet door wegens het feit dat er officieel geen bar of wat dan ook mag zijn in een sportzaal. We mochten al blij zijn dat de koelkast en voorraadkast mochten blijven staan. In de zomer van 2010 werd weer verhuisd en wel naar de nieuwe gymzaal van het Multifunctioneel Centrum ‘Tehaere’ op het Moerplein. We hebben nu ook de beschikking over een eigen berging die goed afgesloten kan worden.

                Op de bestuursvergadering van 4 augustus 1983 werd besloten om ‘Het Trefpunt’ weer tijdens de vakantie te huren. De huur daarvan zou ƒ 170,00 bedragen, maar dat bedrag kon door de limonade opbrengst gedekt worden. Dit alles werd besloten omdat er verschillende leden waren die tijdens die periode wilden doorspelen en omdat dan tevens bet contact tussen de leden gehandhaafd bleef. Naderhand werd geconstateerd dat het een uitstekend idee geweest was om dit te doen.

            In 1983 werd er nog al eens vergaderd want op 18 oktober kwam bet bestuur alweer samen om verschillende zaken te bespreken. Omdat we in die periode krap bij kas waren, werd er geprobeerd om Kerst- en wenskaarten te verkopen. Aan de leden werd gevraagd daaraan mee te doen en de opbrengst was driehonderd gulden. Dit was hard nodig, want wegens de te verwachten daling van het ledental, zouden we bij bet begin van het nieuwe boekjaar financieel op nul staan. Om dit op te vangen stelde Kees de Blaey voor een advertentie te plaatsen voor recreatiebadminton op zaterdag. Als er tien mensen zouden komen, zou dat genoeg zijn om het tekort aan zaalhuur aan te vullen. Zover is het echter nooit gekomen omdat de terugloop gelukkig meeviel en we het financieel net rond konden breien. Het idee werd ook geopperd een sponsor te vinden die de club zou steunen. Dit bleek echter geen haalbare kaart, omdat geen enkel bedrijf hier op in wilde gaan. Al met al was 1983 een penibel jaar wat de financiën betreft. Eind 1983 kwam er een brief van de Gemeente met de mededeling dat we voortaan de zaalhuur halverwege het jaar vooruit moesten gaan betalen. Tot dan was dat namelijk altijd aan het eind van het jaar gebeurd. Dit nu, was een groot probleem, want voor het eind van het jaar hadden we nog geen contributie binnen. Wat nu gedaan. Aangezien we op dat moment geen mogelijkheden zagen om het financieel vol te houden, als de zaalhuur vervroegd betaald moest worden, werd besloten met de RABO bank te gaan praten over een lening. We zouden dan de bank vragen of zij ons wilden sponsoren om de aflossing te kunnen bekostigen. Na een gesprek met de bank werd overeen gekomen dat we ƒ 2000,00 konden lenen die in tien jaar afgelost konden worden. Het bedrag van de aflossing, ƒ 200,00 per jaar, zou geschonken worden en alleen de rente moesten we betalen. Dat was uiteraard goed op te brengen zodat we weer uit de zorgen waren.

                Flashback 1992: Junioren team 1. De eerste wedstrijd moesten we uit tegen MZ 5 waar we met 7-3 van wonnen. De tweede wedstrijd was thuis tegen Reynaert 4 waar we met 5-5 gelijk speelden. De derde wedstrijd was thuis tegen SAR 2, daar verloren met 6-4 van. De vierde wedstrijd was uit tegen ‘t Zand waar we slechts met 8-2 van verloren. We staan nu ongeveer derde of vierde.                                                                 Arjan Tange.

In augustus 1984 bestond onze club 10 jaar en in verband daarmee werd besloten om een toernooi te organiseren dat jaarlijks terug zou komen. De naam werd ‘Yerseke-10-toemooi’. In mei en juni werd op maandagen en woensdagen het toernooi afgewerkt. De winnaars van dit eerste toernooi waren in de H-klas, Ko Minnaard uit Yerseke. In de G-klas, Jaap Meerman uit Arnemuiden. In de F-klas, Cor Smalheer uit Zierikzee. En in de D/E-klas Jan de Smit uit Arnemuiden. Er waren 34 deelnemers.

Begin 1984 werd een ‘open huis’ gehouden in de sporthal in Kruiningen. Ook aan ons werd gevraagd hieraan mee te doen. Dit hield in dat we ons daar konden manifesteren door een soort toernooi te organiseren voor recreanten, die misschien een spelletje wilden spelen en zodoende wellicht lid zouden worden van onze club. De opkomst viel echter tegen en bestond, evenals het al eerder georganiseerde toernooi, wederom hoofdzakelijk uit jeugd, zodat we er weer geen leden aan over hielden. Het eerste team werd op deze dag tevens gehuldigd omdat ze op de 1e plaats geëindigd waren in de 3e klas afdeling Zeeland.

Op de algemene ledenvergadering van dat jaar werd al het idee geopperd een clubblad op te richten. Ko Minnaard, Cees Gest, Adri Tange, Leo Meijaard, Tonnie Sinke en Elise Jobse zouden dat gaan organiseren, maar om allerlei redenen is daar toen niets van terechtgekomen. Toen ook werd besloten dat het plan om, in verband met de kosten, op zaterdag weer In ‘Het Trefpunt’ te gaan spelen, niet door zou gaan. Dit vanwege het feit als we op zaterdag uit de gymzaal gingen, we er waarschijnlijk niet meer terug in konden, omdat de judo de zaal wilde hebben.

Oud papier, dat gespaard werd door de leden en op een centraal punt werd opgeslagen, was gedurende de periode van 1984 tm 1989 ook een kleine bron van inkomsten voor de club. Omdat er veel werk aan was, dat door slechts een paar mensen gedaan moest worden, en het weinig opbracht, werd uiteindelijk besloten om hiermee te stoppen. Tussentijds werden op enkele zaterdagen nog wilgen geknot, wat het toch wel leuke bedrag van ƒ 600,00 opbracht. Er werden in 1985 ook enkele adverteerders bereid gevonden om reclame te maken op de speelveldafzettingen, die door Ko Minnaard en Kees de Blaey gemaakt waren. Dit leverde de eerste keer ook ƒ 600,00 op. In 1985 deden we voor de eerste maal mee met de Grote Clubactie, waar we toen ƒ 400,00 aan overhielden. We doen nog steeds mee en de laatste jaren is de winst ongeveer € 450,00.

Van 10 tot 17 augustus 1985 werd in Yerseke de zogenaamde ‘Geveltjesweek’ gehouden. Het was een initiatief van de plaatselijke middenstand om Yerseke te promoten. Aan alle sportclubs was gevraagd om daaraan mee te doen en we hadden besloten om iets te organiseren. We gingen 4 dagen achtereen in een tent in de Oude Torenstraat staan en een toernooi houden voor bezoekers van de ‘Geveltjesweek’. In ons achterhoofd hadden we de gedachte dat we er wel leden aan over zouden houden. Jan-Henk Bomhof en Wim Wegman, twee bekende Zeeuwse topspelers, werden uitgenodigd om een demonstratie te geven, wat een groot succes werd. Deze demonstratie werd becommentarieerd door Kees de Blaey. Prijzen voor het toernooi, waren beschikbaar gesteld door de toeristische commissie van de ‘Geveltjesweek’ en onze club deelde vaantjes en pennen uit aan alle deelnemers. Er deden ongeveer 50 mensen mee aan dat toernooi en iedereen vond dat het zeer goed verlopen en heel gezellig geweest was. Na afloop bleek echter dat onze inspanningen om leden te werven tevergeefs waren geweest en kwamen we tot de slotsom dat we er niet meer aan mee zouden doen. Hieruit en uit voorgaande ledenwerfacties blijkt dat het niet goed werkt om mensen te betrekken bij iets waar ze zelf niet achter staan en dat het hoofdzakelijk aan de club zelf ligt om mensen op te vangen die willen gaan sporten en tafeltennis uitgekozen hebben, om die warm te maken voor onze sport.

Flashback 1992: De vijfde wedstrijd moesten we uit tegen Den Dijk 1, daar verloren we met 7-3 van. De zesde wedstrijd moesten we thuis tegen MZ 5. We verloren met 6-4. De zevende wedstrijd moesten we uit tegen Reynaert 4. We verloren toen met 6-4. De achtste wedstrijd moesten we uit tegen SAR ‘72. Daar verloren we met 8-2 van. De negende wedstrijd moesten we thuis tegen ‘t Zand 6. Hier verloren we met 6-4 van. De laatste wedstrijd moesten we thuis tegen Den Dijk I. Ze kwamen maar met 2 spelers, dus stonden we al gauw met 3-0 voor. De eindstand was 6-4 voor ons.                                                                                      Emiel Tromp.

            Op de bestuursvergadering van 20 november 1986 werd voor het eerst het idee geopperd om als bestuur onderling iets te gaan ondernemen. Omdat we toentertijd niet zoveel leden hadden gingen we met de hele club + aanhang ‘Chinezen’ in Hoogerheide met na afloop daarvan bowlen. Dat gebeurde op 5 juli 1987. Aangezien dit een hele leuke avond was en we veel gelachen hebben is er tot op heden elk jaar een terugkerend etentje voor iedereen. In mei 1988 vond het 2e etentje plaats en wel in Baarland. Daar werd gezwommen en gebarbecued. Na afloop gingen er nog wat mensen naar ‘s-Heerenhoek om wat na te tafelen. Wederom was dat voor herhaling vatbaar. In mei 1989 werd gegeten in een Grieks restaurant in Goes. Het 4e etentje in mei 1990 hield men in de Sportvisser te Yerseke. De 5e keer, in 1991, gingen we naar Wemeldinge. Daar was de jeugd ook vertegenwoordigd, maar voortaan zullen senioren en jeugd afzonderlijk iets ondernemen.

                Vanaf 1 januari 1988 werd het door de NTTB verplicht gesteld om met 2 kleuren rubber te gaan spelen. Omdat de rubbers van tegenwoordig zeer veel effect in zich hebben, moet de tegenstander kunnen zien met welk rubber geslagen wordt. Dit wordt bereikt door de rubbers verschillende kleuren te geven.

            Op de ledenvergadering van 27-06-1987 werden er 14 leden geteld, een laagterecord van de laatste jaren. Ooit, toen we zo’n jaar of 4 á 5 bestonden waren er nog slechts een stuk of 8 leden. Dat we toen zijn blijven bestaan mag wel een wonder heten.

            Het jaar 1990 was historisch wat betreft de speelsterkte van het 1e team, want in de voorjaarscompetitie slaagden zij er in naar de 1e klas van de afdeling Zeeland te promoveren. Dat team bestond uit Peter van Iwaarden, Sjaak Tange en Leo Janse. Na enkele jaren in de 2e klas gespeeld te hebben gingen ze nu voor de eerste keer proberen om zich in de 1e klas te handhaven. Het bleek erg moeilijk want ze werden er meteen weer uitgeknikkerd, hoewel ze toch redelijk meekonden. In de voorjaarscompetitie van 1991 werden ze echter weer kampioen in de 2e klas en keerden opnieuw terug naar de eerste.

                Op 1 maart 1992 kreeg onze secretaris een telefoontje van de voetbal met het verzoek een tafeltennis ontmoeting te regelen met een club uit Lenningen in Luxemburg. Hij gaf het adres van een kennis, waar hij nog contact mee had, van de tijd dat die nog in Yerseke woonde. Deze had hem dat verzoek gedaan. Het leek ons een leuk idee om dat te organiseren en we namen contact op met Jeroen van der Hoef die in 1983 met z’n ouders naar Luxemburg verhuisd was. We dachten dat wel even te regelen maar dat bleek niet zo eenvoudig als het leek. Telkens als wij een datum hadden kwam die weer niet goed uit voor onze gasten en andersom. Na vele telefoontjes werd dan toch besloten in het Pinksterweekend de ontmoeting te laten plaatsvinden. Men wilde van vrijdag 5 tm zondag 7 juni naar Nederland komen, zodat ze ook nog iets van de omgeving konden zien. Er werd afgesproken dat ze vrijdag ‘s-avonds bij ons zouden zijn en dan vrij te spelen om de sterkte te bepalen om het toernooitje ‘s-zaterdags goed te laten verlopen. De vrijdag overdag en zondag zouden zij zelf invullen en wij namen de zaterdag voor onze rekening. Op vrijdag vertrokken onze gasten vroeg van huis en vertoefden nog een halve dag in een zwemparadijs in België. Om een uur of zes waren ze in Krabbendijke op hun logeeradres en rond de klok van half acht arriveerden ze bij onze zaal. Na kennis gemaakt te hebben werden er verschillende partijtjes gespeeld en het bleek dat men goed opgewassen was tegen onze spelers. De Luxemburgers waren met z’n achten, 3 senioren en 5 junioren. Het toernooi werd in competitievorm gespeeld, 3 tegen 3 en 5 tegen 5, echter zonder dubbelspel. We hadden een draaiboek gemaakt voor de hele zaterdag en zo werden om 10 uur de trossen losgegooid in de haven om een boottocht te gaan maken op de Oosterschelde met de mosselkotter van Wim Riedijk, die zo goed was om dat voor ons te verzorgen. Dit vonden onze gasten prachtig en iedereen, ook velen van onze jeugd die mee waren, genoot met volle teugen. Onderweg werd tekst en uitleg gegeven van het reilen en zeilen op het water en om 12 uur waren we weer terug in Yerseke. De Lenningers gingen in groepjes met onze leden mee en om 1 uur waren we allen present in de gymzaal. De gastgezinnen, waar gegeten was, kregen flessen wijn en een presentje aangeboden van de gasten. Na een gezellige en spannende middag was de uitslag; Senioren, 3-6 en junioren 15-10. De interland werd dus door Nederland gewonnen met 2 punten verschil. Een teken dat we goed gelijk op gegaan waren. Maar de hoofdzaak was dat allen leuke partijen gespeeld hadden en de ontmoeting uiterst geslaagd was. Na afloop kregen de gasten als aandenken een vaantje en een pen van de TTV Yerseke uitgereikt. Ook ons werd een presentje aangeboden door de gasten. Nadat het toernooi klaar was gingen de Luxemburgers naar hun logeeradres om zich op te frissen en om 19.30 u waren ze terug om gezellig te gaan eten bij de Chinees. Dit etentje werd door Yerseke aangeboden ter afsluiting van de interland. Na afloop deden we nog een rondje langs de oesterputten en dronken we nog wat. Vervolgens vertrokken onze gasten na ons verzekerd te hebben dat ze het zeer naar hun zin hadden gehad. We werden uitgenodigd om de return te komen spelen in het najaar.

            Het is 7 uur in de morgen van vrijdag 5 september 1992. We maken ons op om naar Luxemburg te gaan voor de return ontmoeting Luxemburg - Nederland. We rijden met 3 auto’s (chauffeurs zijn Fred, Peter en Kees) in de stromende regen richting Belgische grens. We vervolgen de weg langs Antwerpen, richting Lier en Hasselt. Het regent nog steeds hard, we komen op de weg richting Luik en na een poosje rijden staan we plotseling midden in de binnenstad van Luik. Na een poos gezocht te hebben kwamen we dan toch eindelijk op de weg richting Bastogne. Daar aangekomen aten en dronken we wat om vervolgens het oorlogsmuseum, het ‘Historical Centre’, te gaan bezoeken wat daar is gesitueerd. Nadat we alles bezichtigd hadden stapten we weer in de auto’s op weg naar een prachtig stuwmeer in Esch sur Sûre. Dat meer ligt al in Luxemburg en via enkele binnenweggetjes kwamen we aan in Ettelbruck. Via Ettelbruck passeerden we Diekirch en Echternach, waar we nog een ruïne bezichtigden. We waren nu bijna op de plaats van bestemming maar moesten nog een kilometer of 10 langs de mooie Moezel en via Wormeldange arriveerden we in het kleine dorpje Lenningen. Na even gezocht te hebben vonden we het huis van de gastvrije familie Van der Hoef We kregen wat te drinken en werden vervolgens naar Hotel ‘De la Poste’ gebracht, waar we de nacht zouden doorbrengen. Maar zover was het nog lang niet. We kregen eerst een rondleiding door het prachtige gebied waar de familie Van der Hoef woonde. We kregen mooie uitzichten te zien en mochten van de druiven en pruimen proeven die daar talrijk groeiden. ‘s-Avonds werd ons een voortreffelijke maaltijd aangeboden in Hotel restaurant ‘Relais de Postillon’. De tegenstanders waren er ook en na het eten gingen we met z’n allen kegelen. Deze kegelwedstrijd werd net door ons verloren. Na het kegelen gingen we richting Ehlen, naar het hotel, maar onderweg werden we aangehouden door de Luxemburgse politie. De papieren werden gecontroleerd en we kregen een standje omdat we, volgens de politie, te hard hadden gereden. Dank zij Van der Hoef kregen we geen bekeuring want hij praatte even met de politie en dat was voldoende om onze weg te mogen vervolgen naar ons hotel. We dronken nog wat in de bar en zochten de slaapplaats op. Zaterdagmorgen stonden er maar een paar fris en uitgeslapen op. De meesten hadden de halve nacht liggen keten op hun kamer en de hotelhouder was ‘s-nachts nog kwaad geweest op de mannen en had gedreigd hen op straat te zetten. Voor straf kregen de oproerkraaiers ‘s morgens geen eten. Maar goed, vol goede moed werd de strijd tegemoet gezien. In Lenningen aangekomen werd er nog even gepraat en werd vervolgens de interland afgewerkt. Deelnemers waren Kees de Blaey, Peter van Iwaarden, Fred van den Boomgaard., Mark Kamp, Arjan Tange, Dennis van Stee, Emiel Tromp, Leo Boers, Arno Tange, Wim Koole, Martin Boone en Tonnie de Landmeter. Ook uit het plaatsje Oberdonven deden er een paar mensen mee omdat er niet genoeg leden beschikbaar waren van Lenningen. Deze ontmoeting eindigde, net als vorige keer, weer in 18-16 voor Yerseke en was heel gezellig, ondanks wat duffe leden van onze club. Nadien ontvingen we een prachtige oorkonde als aandenken van het treffen tussen onze clubs. Zelf hadden we potjes mosselen aangeboden aan de gastheren. Na het afscheid gingen we de terugreis beginnen door de prachtige natuur van Luxemburg en België. We reden in één stuk door naar huis met achterin vermoeide en slapende junioren. Of ze nu zo moe waren van het tafeltennissen of een te korte nachtrust is de vraag, ik weet het niet. Bij de Nederlandse grens werd er nog een frietje gegeten en om half elf was de meute weer thuis na een geslaagd weekend.

            In 1999 bestonden we 25 jaar. Na veel vergaderingen werd besloten dat we een dag met de hele club plus aanhang naar Limburg zouden gaan en vervolgens in Putte zouden afsluiten met een groots diner. Er werd een draaiboek aangelegd voor de activiteiten die we zouden gaan houden. Dit draaiboek zag er als volgt uit;

Vertrek bij zaal op zaterdag 4 september:                 7.00 u.  

Aankomst in Maastricht  + Groepsfoto maken:        9.30 u

Koffie met vlaai:                                                     9.30 u.   - 10.30 u.

Autopedtocht:                                                        10.30 u. - 13.00 u.

Lunch (eigen rek.)                                                   13.00 u. - 14.00 u.

Rondvaart, grotten (of wandeling buiten)                  14.00 u. - 17.00 u.

Vertrek uit Maastricht:                                              17.00 u.

Aankomst in Putte:                                                   19.30 u.

Warm eten:                                                              19.30 u. - 22.00 u.

Thuiskomst:                                                             22.30 u.

Dat deze dag een daverend succes werd moge duidelijk wezen.

Ook het dubbeltoernooi samen met oud-leden, op 13 november, dat ook ter ere van het jubileum gehouden werd was een geslaagd evenement. Ook de oud-leden waren enthousiast. Echter om elk jaar zoiets te organiseren zou teveel van het goede zijn. Daarom werd besloten, om toch aan veler verzoek tegemoet te komen, elke 5 jaar een dubbeltoernooi met de leden en oud-leden te houden. Of er nog zo'n grote dag zal komen wordt nog bekeken, maar dat alles dan niet door de club betaald zal worden is duidelijk. Tot slot van ons jubileum werd een jubileumclubblad uitgebracht met daarin alle activiteiten die onze club ontplooit, de geschiedenis van de club, overzichten van leden en oud-leden enz. Deze uitgave, die toch ook veel werk vergde, werd met z'n allen onder aanvoering van Marjan Beenakker, de redactrice van het clubblad, in elkaar gezet en verspreid.

Tja wat valt er verder nog te melden uit de historie van onze club. Ik zet een paar dingen nog even op een rijtje.

Leden / jeugdleden; In de loop van de jaren is er een vaste kern van leden ontstaan die de club trouw blijven. Bij de jeugd is er nogal wat verloop geweest. Als ze een jaar lid waren, verdwenen ze weer en niet zo heel veel leden zijn van junior senior geworden. Eén daarvan is Fred van den Boomgaard die op zijn 13e lid werd in 1980. Ook Sjaak Tange en Peter van Iwaarden zijn al lang lid, resp. van 1977 en 1978. Beiden waren 16 toen ze lid werden. Ondergetekende is de laatste van degenen die in 1974 de club oprichtten. Sinds 1990 is er een leuke toeloop van jeugd ontstaan. Van 5 jeugdleden in 1989 naar ongeveer 35 nu (2009). Omdat de zaal niet groot genoeg is moeten we soms een (jeugd)ledenstop in stellen. Als er meer aanmeldingen komen dan we aankunnen, gaan die op een wachtlijst. Het gaat goed met het aantal leden want op het moment van schrijven zijn er 60 leden geregistreerd. In de loop van de jaren hebben we weinig dames en meisjes als lid gehad en momenteel hebben we helaas geen meisjes als lid.

Trainers; Van 1992 tot 1996 was Hans van der Kraan trainer. Van 1997 tot 2000 Pierre Crijns. Vanaf 2000 nam Karla van de Repe de training over van Pierre. Dit deed zij tot 2003. Van 2003 tot 2005 was Jan-Willem Koutstaal trainer van onze vereniging. Vanaf januari 2005 namen Armand van den Berge en Danny Tange de honneurs waar. Vanaf 2008 tot 2012 hadden we als hoofdtrainer Danny Tange die de trainingen verzorgde, geassisteerd door Alexander Kraan, Sjacko Kosten en Joan Kodde. Vanaf 2013 hebben twee gediplomeerde trainers, te weten Youri van Dijken en Jaap van Wieringen, geassisteerd door Alexander Kraan en Paul Steketee. De (jeugd)trainingen worden gehouden op woensdag en vrijdag.

Shirts / trainingspakken; Nadat we eerst zelf voor shirts hadden gezorgd kwamen in het najaar van 1987 de welbekende blauwe shirts ter beschikking van Autoschade Steketee. André Steketee vond het wel een goed idee om iedereen van een shirt te voorzien. Echter alleen competitie - spelende leden krijgen een shirt. In het voorjaar van 1991 kregen we de beschikking over trainingspakken voor de senioren, gesponsord door de RABO Bank en AZET. De verdienste van Jan Baaij die hier voor gezorgd heeft. Ook de jeugd kreeg trainingspakken tot hun beschikking en wel van Cafetaria ‘De Driemaster’. Wederom was Jan Baaij degene die ervoor zorgde. Nadat alles versleten was werd Autoschade Steketee sinds het najaar van 1997 bereid gevonden om naast de shirts ook trainingspakken ter beschikking te stellen voor senioren en junioren. In 1998 resulteerde dit in het feit dat er een artikel en foto in de Bevelander kwamen wegens deze sponsoring. Tenslotte waren de shirts in 2002 weer op. Dit resulteerde in geheel nieuwe shirts voor de hele vereniging. Wederom ter beschikking gesteld door Autoschade Steketee. De regel is ingesteld dat het pak ingeleverd moet worden als de leden geen competitie meer spelen of de club verlaten. Eind 2007 stopte Autoschade Steketee met de sponsoring en gelukkig werden Aanhangwagens Sjaak Kosten en W&A Fish bereid gevonden om de sponsoring over te nemen in de vorm van een geheel nieuwe outfit van shirts. We zijn bijzonder tevreden met de blauw met witte shirts die door iedereen bewonderd worden.

            Tafels; In 1991 werd na de beginaanschaf van de oude tafels een nieuwe tafel aangeschaft en een oude als prijs op een ledenvergadering weggegeven. Ook een tweede transportwagen werd gekocht. De volgende aankoop was in 1993 toen 3 wedstrijdtafels aangeschaft werden. In 2006 en 2007 werden er in totaal 4 nieuwe Rolloway tafels gekocht. De laatste tafels zijn aangeschaft in 2010. Deze zijn in 2 delen uitklapbaar.  Momenteel zijn er 9 tafels beschikbaar voor training en wedstrijden.

                Grote Clubactie; We doen al vanaf 1985 mee met de Grote Clubactie. Dit is een mooie bijverdienste want de opbrengst is ieder jaar ca. € 300,00. Op de ledenvergadering worden de loten ervan verdeeld.

            Financiën; In vroeger dagen was het wel eens zo dat de leden al voordat het jaar om was de contributie moesten betalen wegens te krappe kas. Er is zelfs wel eens een kleine lening gegeven door een lid om een jaar financieel te overbruggen. De financiële situatie van onze club is echter de laatste jaren zeer gezond. Door het beleid van contributies, advertenties en andere acties is het zo dat we elk jaar iets op de begroting overhouden en kunnen sparen voor zaken zoals de op handen zijnde verhuizing naar het Multi Functioneel Centrum wat in aanbouw was en opgeleverd werd in 2010. Het MFC is een samenvoeging van 2 basisscholen en onderkomens voor verschillende clubs en verenigingen. In de zomer van 2010 was de verhuizing naar de huidige locatie een feit.

            Bekers; Er zijn bekers die de club ter beschikking stelt voor de clubkampioenschappen. Dit zijn wisselbekers waar de naam van de winnaar op komt te staan. Ook is er sinds 1992 een wisselbeker voor het hoogst gespeelde percentage in de competitie. Ook daarop staan de namen van de winnaars.

                Competitie / toertooien; Ieder jaar werd deelgenomen aan de Zeeuwse en sinds 1997 ook aan de Goese competitie, die echter inmiddels is opgeheven. Wat de toernooien betreft doen we mee aan de Zeeuwse kampioenschappen, de ZuidWest kampioenschappen, de Middenzeeuwse, en andere (jeugd)toernooien. Binnen de club hebben we een zogenaamde laddercompetitie. Deze bestaat uit uitdaagpartijen. Een ieder kan 3 personen boven zich uitdagen. Als je wint stijg je op de ladder. Er zijn geen prijzen aan verbonden, maar je kan wel de sterkte van de spelers onderling ervan aflezen. De clubkampioenschappen worden elk jaar gehouden in december. Dat kampioenschap is dan geldig voor het jaar daarop. Dit is gedaan wegens tijdgebrek in de eerste maanden van het jaar. Daarvoor zijn er prijzen en de wisselbeker per klasse met daarop de namen van de winnaars. Er wordt tot op heden gespeeld in twee klassen, senioren en junioren.

                Info-bulletin; Sinds 1996 is er het info-bulletin van de club. Daarin is opgenomen alle informatie over de club, alle reglementen van onze club en tevens de spelregels van de laddercompetitie. Ook enkele wetenswaardigheden staan erin. Dit info-bulletin wordt actueel gehouden door de secretaris.

                Clubblad; Jan Baaij kwam op de ledenvergadering van 1 juli 1990 met het plan om een clubblad op te richten. Een voorstel van Peter van Iwaarden, enige tijd daarvoor, werd dus nu in uitvoering gebracht. Het was de bedoeling dat het 6 keer per jaar zou verschijnen maar dat werd later teruggebracht tot 5. Jan had reeds verschillende bedrijven benaderd voor advertenties en die hadden, samen met de bestaande donateurs, al een bedrag van ƒ 1700,00 toegezegd. Het blad zou per boekjaar lopen wat betreft de adverteerders. In de redactie kwamen Anja Vaessen, Jan Baaij en Ko Minnaard. Oprichters van de club werden benaderd om hun persoonlijke herinneringen op papier te zetten die t.z.t. afgedrukt zouden worden. De kleur werd lichtblauw, de kleur van het clubshirt, en men ging aan de slag. Kees de Blaey zou als laatst overgebleven (mede)oprichter de geschiedenis van de club ophalen en die zou in gedeeltes geplaatst worden in de eerste nummers. Aldus geschiedde. Het clubblad kwam er. Bergen werk werden en worden verzet om alles goed te laten draaien en we kunnen ons niet voorstellen dat we ooit zonder gekund hebben. Alle informatie die we voorheen mondeling en per proclamatie doorgaven kon nu in het blad en was direct bij iedereen bekend. Vergeleken met andere clubs met een clubblad steken we er toch wel bovenuit. Een naam  ervoor werd niet gevonden dus verschenen de eerste jaren de clubbladen gewoon als Clubblad TTV Yerseke. In 1995 werd een naam gegeven aan het clubblad. Vanaf toen heet het Émettre wat vrij vertaald ‘uiting’ betekent. Begin 1998 stapte Jan Baaij op als redacteur van het blad en was Marjan Beenakker bereid om zijn taak over te nemen. De redactie was toch al eens gewijzigd en wel eind 1991 Toen kwam Peter van Iwaarden in de plaats van Anja Vaessen omdat die ging verhuizen naar elders. Verder zat al eens in de redactie Marc Kamp die er eind 1992 bij kwam. In 1995 gingen Jan Baaij en Marc Kamp samen verder toen Peter van Iwaarden stopte met het redactiewerk. Begin 1996 nam Jeroen Berk het over van Marc Kamp die verhuisde. Eind 1996 kwam Marjan Beenakker de gelederen versterken en nadat Jan Baaij gestopt was nam Marjan als gezegd zijn taak over en deed dat tot eind 2005. Vanaf 2006 hebben we in Alexander Kraan een uitstekende redacteur voor ons clubblad. De verspreiding van het blad werd vroeger door de redactie gedaan maar dat ging wel eens mis en daarom werd per 1997 een vaste bezorger aangesteld. Dat werd Martijn van Iwaarden. Omdat die ging studeren nam Jan-Willem Koutstaal dat eind 1998 over en tot eind 2004 deed hij dit tot ieders tevredenheid. Van 2005 tot 2007 bezorgden onze jeugdleden Marcel Tange en William Hout de clubbladen. Vanaf  2007 werd die taak weer overgenomen door Marjan en Sjaak Tange en vanaf begin 2009 waren het weer de jeugdleden Adrian Slabbekoorn en Laurens-Jan den Braber die dit werk deden. Vanaf 2013 wordt het werk weer gedaan door Adrian Slabbekoorn en Corné Steketee.

            Website;  In 2004 kwam ter sprake om een website op te zetten. Alexander Kraan bood aan dat te verzorgen. De website werd opgericht en tot ieders tevredenheid draait onze site zeer goed. We proberen de site zo actueel mogelijk te houden, wat niet altijd meevalt. In 2005 werd onze site in het zonnetje gezet door onze afdeling ZuidWest van de NTTB.

            Jubilea; Tot nu toe hebben we 5 leden die meer dan 25 jaar lid (geweest) zijn van onze vereniging. Dat zijn Kees de Blaey (sinds 1974), Sjaak Tange (sinds 1977), Peter van Iwaarden (sinds 1978), Fred van den Boomgaard (sinds 1980), Ko Minnaard (sinds 1981 en gestopt in 2008) en Jan Overbeeke (sinds 1986).

Bestuur;                                  (Overzicht bij Historie)

Leden en oud-leden;              (Overzicht bij Historie)

Clubkampioenen;                   (Overzicht bij Historie)

                Een en ander geeft aan dat onze club springlevend is en we hopen dat het in de toekomst zo door mag gaan.

            Ik heb geprobeerd naar mijn beste herinneringen en opgravingen uit het archief een zo reëel mogelijk beeld te schetsen van de vereniging. Hopelijk zal ieder die hiermee te maken heeft, of gehad heeft, de geschiedenis van de club met plezier lezen en wellicht bewaren.

Deze historie van onze club is bijgewerkt tot eind 2013. Op het moment van schrijven wordt nog iedere week door zo’n 50 leden getafeltennist.

Opgetekend door;                                                                                                        Kees de Blaey.